Η «Συμμετοχή» στο 17ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ

P1040413

Η ενημέρωση αυτή άργησε. Άργησε και για λόγους προσωπικούς, αλλά και γιατί τις περιόδους μετά το συνέδριο και στην αρχή του σχολικού έτους, υπήρξαν γεγονότα στο πολιτικό σκηνικό, που μαζί με τις συνέπειες τους κυριάρχησαν στην καθημερινότητα μας. Θεώρησα λοιπόν μία τέτοια ενημέρωση ήταν άκαιρη και θα έπεφτε στο κενό. Θα την κάνω τώρα κι ας είναι (κακώς) προεκλογική περίοδος.

Το φετινό συνέδριο της ΟΛΜΕ, το 17ο πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, από την Τετάρτη 1 Ιουλίου, έως και την Παρασκευή 3 Ιουλίου. Η αρχική του διάρκεια ήταν πέντε ημέρες, έως τις 5 Ιουλίου δηλαδή. Όμως λόγω της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος την μέρα αυτή, η διάρκειά του περιορίστηκε κατά δύο ημέρες.

Το συνέδριο αυτό ήταν το δεύτερο που παρακολούθησα. Το πρώτο ήταν σαν επισκέπτης, πριν δύο χρόνια. Στο συνέδριο βρεθήκαμε στο περιθώριο της διαμαρτυρίας για τις επικείμενες διαθεσιμότητες. Η εξελίξεις είχαν ρίξει τον ίσκιο τους στο συνέδριο, όμως υπήρχε διάχυτη η ίδια αρνητική αίσθηση αλλοφροσύνης που είναι γνωστή από τις συνεδριάσεις των περισσότερων ΕΛΜΕ, με αντεγκλήσεις εκατέρωθεν και όχι το απαραίτητο πνεύμα ομόνοιας που χρειάζεται για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων. Και αυτήν τη φορά, υπήρχε το ίδιο κλίμα.

Να αναφέρω εδώ ότι στο χώρο του συνεδρίου εισέρχεται ο καθένας ελεύθερα. Δεν δίνονται και δεν απαιτούνται διαπιστεύσεις. Παντού σχηματίζονται «πηγαδάκια» και δυστυχώς όχι στο προθάλαμο του συνεδρίου, αλλά και στον κυρίως χώρο του συνεδρίου, την ώρα μάλιστα που κάποιος είναι στο βήμα και έχει τον λόγο. Ελάχιστοι παρακολουθούν τις ομιλίες. Και δεν είναι μόνο αυτό το πρόβλημα. Το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι άλλο από την θεματολογία των ομιλιών. Οι περισσότερες ομιλίες αφορούν θέματα πολιτικής επικαιρότητας. Για θέματα εκπαιδευτικά και για τα άμεσα θέματα που αφορούν τον μέσο συνάδελφο, στην καθημερινότητά του, ούτε λόγος ή μάλλον ελάχιστος. Επίσης είναι προφανής η προσπάθεια των (κομματικών) παρατάξεων, να καλλιεργήσουν κλίμα σύγκρουσης, με συνεχείς αντεγκλήσεις, ειρωνικά σχόλια, μεθοδεύσεις επί της διαδικασίας και τα άλλα γνωστά από τις ΓΣ των ΕΛΜΕ. Αρκετές παρατάξεις στην προσπάθεια τους να είτε να μονοπωλήσουν τον χρόνο, είτε να αισθανθούν οι ίδιοι πιο αγωνιστές από τους υπόλοιπους, ανεβάζουν έναν μεγάλο αριθμό ομιλητών στο βήμα, οι οποίοι μάλιστα εκφωνούν σχεδόν τον ίδιο «ξύλινο» πολιτικό λόγο.

Το μεγαλύτερο μέρος της διάρκειας του συνεδρίου κατέλαβαν οι τοποθετήσεις συνέδρων και παρατάξεων. Το κλίμα, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Ακολούθησαν ομιλίες των μελών του ΔΣ και του απερχόμενου προέδρου. Ενδιάμεσα ενδιαφέρουσες ήταν οι ομιλίες συνδικαλιστών από διάφορες χώρες. Σχεδόν όλοι ανέφεραν ότι και στις χώρες τους έχουν περικοπεί οι δαπάνες για την παιδεία, ενώ τα εργασιακά τους δικαιώματα δέχονται όλο και μεγαλύτερη πίεση.

Το βράδυ είχαμε τις ψηφοφορίες για οικονομικό προϋπολογισμό, απολογισμό, πορίσματα, αποφάσεις, ψηφίσματα. Σε ότι αφορά τον οικονομικό προϋπολογισμό, τέθηκε θέμα από την πλειοψηφούσα παράταξη να ανασταλεί η έκπτωση στην συνδρομή της ΟΛΜΕ. Την τελευταία διετία και λόγω της οικονομικής κρίσης, η συνδρομή των ΕΛΜΕ στην ΟΛΜΕ υπήρχε απόφαση να είναι μειωμένη(€10 αντί €15). Η πρόταση τελικά (και σωστά) απορρίφθηκε.

Θα πρέπει να περιγράψω εδώ την διαδικασία της ψηφοφορίας. Όλες οι ψηφοφορίες γίνονται δια της ανατάσεως της χειρός μαζί με ένα καρτελάκι που δίνεται σε κάθε σύνεδρο δίνεται κατά την εγγραφή του στο συνέδριο. Ο μεγάλος αριθμός συνέδρων σε συνδυασμό με το «χαλαρό» της διαδικασίας, δημιουργούν ίσως κάποια ερωτηματικά για την αξιοπιστία της διαδικασίας

Σε ότι αφορά τώρα τώρα τα θέματα που συζητήθηκαν. Ένα από τα πρώτα ήταν και αυτό του οικονομικού.

Το κλίμα στις ψηφοφορίες ήταν ιδιαίτερα τεταμένο. Οι λεκτικές συγκρούσεις διαδέχονταν η μία την άλλη και δια ασήμαντον αφορμήν. Δεν υπάρχει επίπεδο στους διαλόγους, αλλά προοπτική σύγκρουσης ιδεολογικής και όχι μόνο.

Οι συγκρούσεις χωρίς ουσία, οι φωνές και δυστυχώς η έλλειψη ουσιαστικού διαλόγου συνεχίστηκαν για το υπόλοιπο της νύχτας. Αρκετοί από τους συνέδρους αποχώρησαν. Τελικώς πέρασαν ελάχιστα ψηφίσματα, πολιτικού περιεχομένου.

Την επόμενη μέρα, την τελευταία του συνεδρίου είχαμε την εκλογή του νέου ΔΣ της ΕΛΜΕ, ΚΕΜΕΤΕ, αντιπροσώπων στην ΑΔΕΔΥ. Συμμετείχα στο ψηφοδέλτιο των Ανεξάρτητων. Ειδικά για την εκλογή αντιπροσώπων της ΑΔΕΔΥ, δήλωσα ότι δεν θα ήθελα να συμμετέχω. Δεν θεωρώ την συμμετοχή την στάση της ΑΔΕΔΥ υποστηρικτική του κλάδου. Ιδίως η στάση την εποχή των διαθεσιμοτήτων δεν ήταν ξεκάθαρη. Εκ παραδρομής όμως το όνομά μου ήταν στο ψηφοδέλτιο. Παρακάλεσα τους συναδέλφους λοιπόν να μην με ψηφίσουν, όπως και έγινε. Τα αποτελέσματα στις ψηφοφορίες ήταν λίγο ως πολύ αναμενόμενα.

Θα ήθελα να αναφερθώ στο θετικό μέρος του συνεδρίου. Δεν είναι άλλο από την συμμετοχή της «Συμμετοχής» στους ανεξάρτητους της ΟΛΜΕ. Η συμμετοχή δεν ήρθε σαν ανάγκη ύπαρξης ενός κεντρικού φορέα. Ήρθε μέσα από την ανταλλαγή απόψεων με ανθρώπους που τους θεωρώ αξιόλογους σαν συναδέλφους και σαν προσωπικότητες. Και δεν το λέω επειδή θα διαβάσουν την ενημέρωση. Αρκεί να αναφέρω ότι πολύ από αυτούς με την υποστήριξη των εκεί συναδέλφων τους, εκλέγονται πρώτοι στην ΕΛΜΕ και στο ΠΥΣΔΕ της περιοχής τους. Είναι θετικό ότι υπάρχουν τέτοιες φωνές στην ΟΛΜΕ, δυστυχώς μόνο από την περιφέρεια(Κατερίνη, Σέρρες, Αργολίδα, Αρκαδία, Ροδόπη, Φθιώτιδα, Λακωνία, Χανιά ,Μαγνησία, Βοιωτία). Κοινό μας πιστεύω είναι ότι για να υπάρξουν θετικές εξελίξεις για τον κλάδο μας και τα σχολεία μας θα πρέπει υπάρχει διάλογος στην ΟΛΜΕ χωρίς πολιτικές – κομματικές μεθοδεύσεις. Και θα ανοίξουμε τον διάλογο σε όλους μέσω ομάδας συζήτησης στο διαδίκτυο. Σύντομα θα ενημερωθείτε.

Σωτήρης Καρανίκας

1. Πρόγραμμα συνεδρίου

2. Οικονομικός Απολογισμός

3. Αποτελέσματα

4. Video από το συνέδριο 1 2 3 4